Aan boord van MV Sea Spirit ontmoeten we 2 mensen met een bijzondere band met de poolgebieden: expeditieleider Miriam Vermeij en natuurfotograaf Piet van den Bemd. Beiden brengen hun eigen perspectief over wat het betekent om te werken, te reizen en te beleven in de meest ongerepte en extreme plekken op aarde. Miriam neemt ons mee in haar rol van expeditieleider aan boord van een ijsversterkt schip. Piet vertelt hoe zijn fascinatie voor natuur en fotografie hem vanuit zijn jeugd naar de Noord- en Zuidpool heeft geleid. In dit dubbelinterview vertellen ze over wat hen drijft en inspireert tijdens reizen naar het uiteinde van de wereld.
"Sinds 2003 ben ik actief als gids in de Biesbosch, in het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Tijdens een reis naar Antarctica in 2006 raakte ik geïnspireerd door de expeditiemensen aan boord. Het zaadje was geplant. Na het opdoen van de nodige kennis en ervaring volgde in 2017 mijn eerste opdracht als gids tijdens expeditiecruises naar het Hoge Noorden. Aanvankelijk combineerde ik dit werk met een kantoorjob, maar in 2019 koos ik voor een fulltimecarrière als expeditiegids. Na een gedwongen onderbreking van 2 jaar door de coronapandemie kwam alles in een stroomversnelling. Ik werd gevraagd als assistent-expeditieleider en kort daarna kreeg ik de kans om expeditieleider (EL) te worden."
"Op Sea Spirit werken we met een internationaal team van gidsen, wat betekent dat een deel van de presentaties in het Engels wordt gegeven. Tijdens een Nederlandstalig begeleide expeditiecruise kunnen alle verplichte presentaties over het reilen en zeilen van het schip en de regels aan land in het Nederlands worden verzorgd. Ook de uitwisseling met het team van Asteria Expeditions verloopt heel vlot in het Nederlands."
"Vaak worden tijdens presentaties Engelse termen gebruikt, waardoor Nederlandstalige gasten niet altijd goed begrijpen wat er van hen verwacht wordt of over welke dieren of planten het gaat. Vragen kunnen hierdoor ook in hun moedertaal gesteld worden, wat voor velen prettiger is, zeker wanneer Engels niet hun moedertaal is."
"Daarnaast zijn de dagprogramma’s en berichten via het omroepsysteem aan boord in het Nederlands. Deze worden ook in het Engels herhaald, zodat het internationale team volledig op de hoogte blijft, maar op deze manier voelen Nederlandstalige gasten zich beter begeleid en begrepen."
"Reizen en natuur zitten in mijn bloed. Van jongs af aan namen mijn ouders mij mee naar verre uithoeken van de wereld. Toen ik op mijn 16 ging studeren in het Hoge Noorden, verloor ik mijn hart aan de uitgestrekte, ruige natuur. De leegte, de stilte en de puurheid van die landschappen raakten me diep."
"Met fotografie probeer ik dat gevoel vast te leggen - beelden die niet enkel een plek tonen, maar ook een verhaal vertellen. Momenten op locaties waar weinig mensen komen, waar natuur nog ongerept en overweldigend is. Als kind kende ik die wereld vooral uit boeken: ijsberen, pinguïns, ijsbergen en immense gletsjers. Nu sta ik er zelf middenin."
"Als expeditieleider sta je continu in contact met iedereen aan boord: gasten, het gidsenteam, de kapitein en de hotel- en restaurantmanager. Het is mijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat alles soepel verloopt en iedereen zich betrokken en op zijn gemak voelt. Heldere communicatie speelt daarin een sleutelrol."
"Gelukkig doe ik dat niet alleen. Aan boord van de MV Sea Spirit werk ik samen met 2 assistent-expeditieleiders die veel operationele taken op zich nemen. Dat geeft ruimte om overzicht te houden en vooruit te denken. Mijn rol draait om observeren, luisteren en aanvoelen wat een groep nodig heeft. Door mensen in hun kracht te zetten en ieders expertise optimaal te benutten, ontstaat er een dynamisch en gevarieerd programma dat aansluit bij de verwachtingen van de gasten."
"Naast communicatie is routeplanning één van de belangrijkste onderdelen van mijn werk. Voor de start van elke expeditie ligt er een plan A klaar, maar in de praktijk wordt dat continu aangepast op basis van de omstandigheden. Die wijzigingen worden grotendeels bepaald door ijscondities, maar ook door wind en golfslag. Daarom heb je altijd meerdere scenario’s in je achterhoofd - alternatieve routes en activiteiten voor wanneer het oorspronkelijke plan niet haalbaar blijkt."
"We werken met gedetailleerde weerkaarten die inzicht geven in ijsontwikkeling, windrichting en -kracht en zeegang. Net als bij het weerbericht in België geldt: hoe dichter je op het moment zit, hoe betrouwbaarder de voorspelling. Voor de langere termijn - 1 tot 2 weken vooruit — geeft het vooral een indicatie van wat je kunt verwachten. Op basis van die informatie stem ik voortdurend af met de kapitein over wat veilig en haalbaar is. Het eerste wat ik ’s ochtends doe, is het weer checken — en hetzelfde geldt voor het moment voordat ik ga slapen. Die continue monitoring is essentieel om snel te kunnen schakelen en de best mogelijke ervaring voor de gasten te realiseren."
"Absoluut! Door mensen te tonen hoe bijzonder en kwetsbaar deze gebieden zijn, hoop ik dat ze zich meer verbonden voelen met het behoud ervan. Beelden kunnen meer zeggen dan woorden - ze raken, blijven hangen en kunnen echt iets in beweging zetten. Met een 6-jarige studie in Ecologie & Wildlife Management heb ik een stevige basis. Daar leer je veel over ecosystemen en klimaatverandering, maar pas wanneer je deze poolgebieden keer op keer bezoekt, zie je de veranderingen daadwerkelijk plaatsvinden. Het is een regio die in hoog tempo verandert. Juist daarom voelt het voor mij als een verantwoordelijkheid om die schoonheid vast te leggen en zichtbaar te maken wat er op het spel staat. We behoren tot een kleine, bevoorrechte groep mensen die deze gebieden van dichtbij mogen ervaren — en daarmee ook tot degenen die het verhaal verder kunnen en moeten vertellen."
"De meeste bedrijven die opereren in de poolgebieden zijn aangesloten bij AECO (Arctisch gebied) of IAATO (Antarctica). Deze organisaties stellen regels op om bezoeken op een verantwoorde en duurzame manier te laten verlopen. Zo mag je in Antarctica niets op de grond zetten en zelf ook niet zitten, knielen of liggen. Verder zijn er gebieden met snelheidslimieten voor schepen om walvissen niet te verstoren en gelden er strikte regels over de minimale afstand tot dieren."
"Daarnaast is het essentieel om altijd zelf alert te blijven en na te denken. Door het gedrag van dieren goed te observeren, kun je anticiperen en je eigen gedrag aanpassen wanneer ze onrustig worden. Even belangrijk is het beschermen van de vegetatie: waar mogelijk vermijden we om over de vegetatie te lopen. Het is een combinatie van regels volgen en bewust handelen die ervoor zorgt dat deze kwetsbare ecosystemen intact blijven."
"We zijn te gast op deze bijzondere plekken, bij dieren die vaak nog geen angst voor mensen kennen. Door ons rustig en respectvol te gedragen, zie je dat Antarctische dieren soms uit nieuwsgierigheid net dichterbij komen. Dat levert de mooiste momenten op. Voor mij draait het bij fotografie om het vastleggen van dieren in hun natuurlijke habitat, terwijl ze hun natuurlijke gedrag blijven vertonen. Dat maakt een beeld niet alleen esthetisch aantrekkelijker, maar ook eerlijker en puurder."
"Wat deze gebieden zo bijzonder maakt, is de ongereptheid. In de poolgebieden voelt alles puurder en minder aangetast door de mens. Het licht is uniek: zachter, vaak diffuus, met lange gouden uren (de periode vlak na zonsopgang en vlak voor zonsondergang) die het landschap een bijna magische sfeer geven. Je moet echt de tijd nemen om een beeld zorgvuldig op te bouwen. Het kost hard werken om het perfecte plaatje te krijgen, maar wanneer dat lukt, weet je dat je iets echt unieks hebt vastgelegd."
"Wat ik mensen vooral hoop mee te geven na een expeditie, is inzicht in hoe alles in de natuur met elkaar samenhangt - en dat begint bij ijs. Zonder ijs is er geen voedsel voor vogels, ijsberen en walvissen en raakt het hele ecosysteem uit balans."
"Daarnaast wil ik dat het mensen aanzet tot nadenken over hun eigen impact wanneer ze weer thuis zijn. Het hoeven geen grote stappen te zijn; klein beginnen kan al verschil maken. En vaak geldt: als mensen begrijpen waarom ze iets veranderen, wordt het makkelijker vol te houden en draagt het ook daadwerkelijk bij aan het behoud van de natuur."
